نيّت در اينجا لازم است مشتمل بر قصد فعل مخصوص يعنى توقف در وادى عرفات و به قصد قربت بوده و الزاما بعد از حصول زوال بدون اينكه فاصله‌اى واقع شود انجام گيرد . لازم به توضيح است كه مجموع وقتى كه ذكر شد ( از زوال ظهر تا غروب ) واجب و تنها يك لحظه آن ركن مىباشد . قوله : و الركن من ذلك امر كلى : اما اينكه ركن چطور امر كلى است بيانش اين است كه از اول زوال تا غروب آفتاب لحظات و آفات بسيارى در طول هم قرار گرفته‌اند كه يكى از آنها ركن مىباشد و پرواضح است عنوان ( يك لحظه و آن ) كلى و بر تمام قابل انطباق است . قوله : و هو جزء : ضمير به امر كلى راجع است . قوله : و لو سائرا : يعنى اگرچه معناى وقوف ايستادن و درنگ نمودن است و وقتى گفتند از ظهر تا غروب وقوف در عرفات واجب است متبادر بذهن سكون و ايستادن يا نشستن در اينوادى است ولى چنانچه قبلا نيز اشاره شد مقصود از وقوف حضور در عرفات است فلذا اگر در اين مكان به حالت سير و گردش نيز باشد عمل صحيح و مجزى است از اينرو شارح ( ره ) مىفرماين : از مجموع وقت يك لحظه و يك جزئش ركن است كه اگر در حالت سير نيز حاصل شود مسمّاى آن تحقق مىيابد . قوله : و الواجب الكل : يعنى مقدا واجب كل و تمام وقت مزبور است . متن : و حد عرفة من بطن عرنة بضم العين المهملة ، و